یک فنجان حقوق بنوشیم ...

به من خبر داده شده که در ایتالیا برای قانون اخته کردن متجاوزان جنسی تلاش می‌شود. شاید اکنون که این مطلب را می‌نگارم تصویب و اجرا هم شده باشد. متأسفانه مورد مزبور در چک، اندونزی، پاکستان، ونزوئلا و ... اجرا می‌شود.
این قانون از چند جهت دارای ایراد است:
۱. گنه کرد در بلخ آهنگری/ به شوشتر زدند گردن مسگری . گناه و یا جرم را فردی انجام میدهد و تقاص را فرزندان آینده‌ی او پس می‌دهند! فرد و فرزندانش دو موجود با دو شخصیت و نفس متفاوتند و این عمل اشتباهی محض و حتی جرم است.
۲. اخته کردن قاعده‌ای خارج از دایره‌ی مجازات است. این عمل خود نوعی تجاوز محسوب می‌شود و می‌توان آن را قتل غیرمستقیم دانست.
۳. از آنجایی که تقاص ستانی از بیگناهترین و ضعیفترین موجود یعنی فرزند متولد نشده آن هم به شکلی فجیع یعنی قتل غیرمستقیم او ستانده می‌شود، زنگ خطر ابتداء به پدوفیلیا برای افراد خواهان، حامی، گذارندگان و پذیرندگان این قانون به صدا در می‌آید.
۴. بهتر است هرچه سریعتر روند درمان و مجازات افراد خاطی در این کژروی حقوقی و فضاحت قانونی شروع شود و اهمال صورت نگیرد.
ریشه‌های توحش و بیماری گاهی مخفیند و باید آنها را بدون تعلل سوزاند. قابل اهمیت است که‌ کوته فکری نادانی می‌آفریند و نادانی توحش میزاید و توحش بیماری میسازد و بیماری به جرم ختم می‌شود.
لازم به ذکر است من به اعدام متجاوزان جنسی علل الخصوص متجاوزان به کودکان معتقدم. زیرا قاتل یکبار می‌کشد و متجاوز هر لحظه.

🖋به قلم سردبیر و خبررسانی 🐝شیدا